In 2020 begon mijn verhaal met hevige buikpijn. De pijn was zo intens dat het mijn dagelijks leven volledig overnam. Uiteindelijk bleek de oorzaak een gesprongen, ingekapselde appendix te zijn. Die werd operatief verwijderd en ik dacht dat daarmee ook mijn klachten zouden verdwijnen. Helaas was dat niet het geval: de buikpijn bleef aanwezig, zonder duidelijke verklaring. Dit alles speelde zich af tijdens de coronaperiode, wat het moeilijker maakte om snel en grondig opgevolgd te worden.

In de periode 2021-2022 veranderde er opnieuw iets in mijn lichaam. Mijn tussentijdse bloedingen bleven gedurende tien maanden volledig weg. Ik dacht dat ik misschien in de menopauze zat. Na een operatie aan mijn schouder kwamen de bloedingen plots terug, heviger en langduriger dan ooit tevoren. Zelfs met de anticonceptiepil kreeg ik dit niet onder controle. Ondertussen kreeg ik ook steeds vaker last van een opgeblazen buik, darmproblemen en klachten aan mijn urinewegen.

Ik zocht hulp bij mijn gynaecologe, maar op dat moment werd er geen duidelijke oorzaak gevonden. Dat was frustrerend, want ik voelde dat er iets niet klopte in mijn lichaam.

Omdat ik na mijn appendixoperatie jaarlijks een fullbody scan moest laten uitvoeren, kwam er in 2023 eindelijk een eerste aanwijzing: op de scan was iets afwijkends te zien aan mijn eierstokken. Ik moest dit verder gynaecologisch laten opvolgen. Toevallig had ik op dat moment al een afspraak gepland bij mijn gynaecologe. Mijn klachten waren intussen verergerd. Het bloedverlies werd steeds moeilijker onder controle te houden: de tijd tussen de bloedingen werd korter en het bloedverlies zelf werd steeds heviger. Tijdens de consultatie dacht mijn gynaecologe eerst aan een dubbele eisprong en vroeg om twee weken later terug te komen. Toen er geen verbetering was, stelde ze voor om mijn eierstokken te verwijderen. Bij die tweede afspraak werd ook bloed afgenomen, waarbij onder andere tumormarkers werden gecontroleerd. Die bleken verhoogd te zijn. Dat was een belangrijk keerpunt in mijn traject. Een week later werden mijn beide eierstokken operatief verwijderd.

Enkele dagen later volgde de uitslag: er werden agressieve, snelgroeiende kankercellen gevonden. Die boodschap kwam hard aan. Niet veel later werd beslist om een debulkingoperatie uit te voeren, waarbij zoveel mogelijk tumorweefsel verwijderd zou worden. Ik besloot eerst nog een tweede opinie te vragen in een academisch ziekenhuis. Daar kreeg ik, na grondig onderzoek, dezelfde behandelingsopties voorgesteld als in mijn lokaal ziekenhuis. Dat gaf mij enerzijds bevestiging, maar maakte de situatie ook des te reëler. De operatie zelf was zwaar en duurde veel langer dan verwacht. Mijn bloeddruk daalde sterk, ik verloor veel bloed en het herstel verliep moeizaam. Later bleek ook dat elf lymfeklieren rond mijn aorta aangetast waren, waardoor ik in stadium IIIA terechtkwam.

Als ik terugkijk, besef ik dat mijn eerste symptomen—de opgezwollen buik, darm- en urinewegklachten—al veel eerder aanwezig waren. Ik ben hier meerdere keren mee naar verschillende dokters gegaan, maar er werd nooit een duidelijke diagnose gesteld. Zelfs op eerdere scans werd niets opgemerkt. In mijn geval duurde het van de eerste symptomen tot de uiteindelijke diagnose meerdere jaren. Wat uiteindelijk het verschil maakte, was een combinatie van factoren: de jaarlijkse scan, bijkomende onderzoeken zoals bloedafnames, en het feit dat mijn klachten bleven aanhouden en verergerden. Ook het vragen van een tweede opinie gaf mij zekerheid over de gekozen behandeling.

Als ik één raad mag geven aan andere vrouwen, dan is het deze: blijf luisteren naar je lichaam en vertrouw op je eigen gevoel. Jij kent je lichaam het best. Als iets niet goed voelt, blijf dan zoeken naar antwoorden, ook als een arts je in eerste instantie geruststelt.

Het is jouw recht om gehoord te worden en om verder onderzoek te vragen. Ik ben ervan overtuigd dat een snellere herkenning van mijn symptomen mogelijk tot een eerdere diagnose had kunnen leiden, en misschien tot een minder vergevorderd stadium van de ziekte. Deze ervaring heeft mij geleerd om alerter te zijn en mijn intuïtie serieus te nemen.