Mijn verhaal start begin augustus 2022. Ik had wat vage pijn in mijn onderbuik en dacht—gezien ik al een hele tijd niet meer ongesteld was geweest en al heel wat “vapeurs” had doorstaan—dat ik in mijn menopauze zat en daardoor wat lichte ongemakken had. Naarmate de maand vorderde, begon het gevoel, een soort spanning en druk in mijn buik en onderste buikspieren, toe te nemen. Ik dacht toch maar eens een afspraak met mijn gynaecoloog te maken, zonder al te erg ongerust te zijn want ik had zelf niet aangegeven dat het dringend was. Achteraf gezien kon ik gelukkig de week erna al langsgaan. Naarmate de dagen voorbijgingen, nam de druk in mijn buik toe en kreeg ik pijn aan mijn onderrug, ter hoogte van mijn nieren. Ook het plassen ging ondertussen wat moeilijker…

En dan viel het verdict: een verdacht grote massa op de eierstok. Een operatie volgde, de diagnose werd gesteld en daarna werd het wat vaag. Ik had het gevoel dat men niet goed wist hoe een dergelijke, zeldzamere vorm van eierstokkanker, aan te pakken.

Eerst werd chemo voorgesteld, daarna was het toch niet nodig. Ik ben dan zelf via mijn netwerk op zoek gegaan naar een tweede opinie en werd in dat ziekenhuis met chemo behandeld. Halverwege 2023 ben ik ten slotte via een lotgenote (via Esperanza) in contact gekomen met mijn huidige gynaecoloog-oncoloog in een gespecialiseerd academisch ziekenhuis. Ik voelde dat hier heel wat kennis en expertise aanwezig was, ik voelde me begrepen en vond eindelijk de gemoedsrust dat ik in “de beste” handen was. Hoewel ik liever direct hier was terechtgekomen, ben ik vooral blij dat we er op tijd bij waren en dat erger kon voorkomen worden.